Laden Evenementen

« Alle Evenementen

  • Dit event is voorbij.

Het Rode Scherm i.s.m. Filmhuis KLAPPEI, JAK, SAP speelt “GOODBYE LENIN”

19 december, 2014 @ 20:15 - 22:30

goodbye-rafIN: FILMHUIS KLAPPEI, KLAPPEISTRAAT 2, 2060 ANTWERPEN

op: Vrijdag 19 december 2014 om 20.15 u.

Inhoud

Christiane Kerner (Katrin Sass), de moeder van de jonge Alex Kerner (Daniel Brühl), ligt in coma gedurende de periode van ‘Die Wende’.

Wanneer ze uiteindelijk uit haar coma ontwaakt is de val van de muur en de eenmaking van Duitsland een feit. De artsen waarschuwen Alex dat emotionele schokken dodelijk voor haar zouden kunnen zijn.

Alex vreest dat als zijn moeder, een trotse DDR-burger, zich realiseert dat haar land niet meer bestaat, dit weleens fataal zou kunnen zijn voor haar gezondheid.

Om te zorgen dat zijn bedlegerige moeder na haar thuiskomst niks merkt brengt hij haar kamer helemaal in DDR-stijl terug, compleet met oubollige gordijntjes en tapijten.

Iedereen die op bezoek komt krijgt strenge instructies mee om vooral niks te zeggen.

De Oost-Duitse illusie blijkt echter moeilijker in stand te houden dan gedacht.

Als zijn moeder televisie wil kijken brengt dat uiteraard weer extra moeilijkheden met zich mee. En zo ziet Alex zijn vindingrijkheid steeds meer op de proef gesteld als leugen zich op leugen stapelt.

Gaande weg rijst echter ook het gevoel dat Alex dit niet enkel doet om zijn moeder te beschermen, maar ook vanuit zijn eigen verlangen naar het verleden.

 

robbe210rafROBBE’S CORNER OF … DE TERUGKEER VAN DE KING-KONG (DEEL 2)

We hebben hier al gezegd dat de King Kong het gevolg was van een aantal organisaties die op het zelfde ogenblik (met name in de zomer van ’72) een onderkomen zochten.

Zo was er Marianne van Kerkhove die een vaste stek zocht voor haar toneelgroep ‘Het Trojaanse Paard’, Harry Eysakkers voor de Andere Film (of was het nu de Andere Sinema’?), Ida Dequeecker en enkele andere dames voor zowel het GROV (Groep Rode Vrouwen) als de RAL (Revolutionaire Arbeiders Liga, later SAP) en de stichting van Leon Lesoil, om te vergaderen en een ruimte voor hun boekenwinkel, en last but not least, Ivo Vanderborgt voor de WIM, de Werkgroep Improviserende Muzikanten, die ook verantwoordelijk waren voor het jaarlijkse Free Music Festival.

Want ook al was de Cinema, met de Andere Film en Fugitive Cinema het sterkst vertegenwoordigd, en had ik vanaf het begin de (onbesproken) leiding, was Ivo, met zijn bijzondere muziekkeuze en connecties (tot en met Marc Moulin en zijn programma “King Kong” op de RTBF) maar ook door zijn inzet, de man die het project aan de Keizerstraat, zijn bijzondere, ongeëvenaarde muzikale bestemming gaf.

Maar wie het dringendst aan onderdak toe was, was filmclub 2001, een initiatief van De Hert m.m.v. Christiane Groenen, die sinds 2 seizoenen in de Leopoldstraat (nummer 10 vlak tegenover den Bourla) onder de vleugels van antiquariaat Bernard Blondeel gevestigd was.

Maar het wekelijks opbouwen en afbreken van een heuse bioscoopzaal met een verhoging per rij stoelen plus geïsoleerde cabine, werd een zware dobber.

Bovendien voelden we de hete adem van baron Heylen in onze nek, die zowat alle politiediensten tegen ons had opgezet, na een weekend met als thema “Het Leger, waarom?”

Anderzijds dankten we aan Heylen, die het gros van de Vlaamse bioscopen controleerde (voornamelijk in de grote steden) de toegang tot een aantal Amerikaanse films, nota bene in première voor Antwerpen, ten gevolge van een lock-out, omdat Heylen het gevecht met de Amerikaanse Majors (MGM, FOX, Paramount etc…) was aangegaan, omdat deze meer dan 60% van de recettes voor zich opeisten

Om zich van de nodige films te voorzien had Heylen (d.i. het Rexconcern) zich een container (letterlijk) Europese B-films aangeschaft: zoals ‘De Arts van Sankt-Pauli’ (met Curd Jurgens), en x-aantal opvolgers zoals ‘De Reperbaan bij Nacht’, ‘De Non van Monza’, ‘Heintje’, ‘Ilsa De Wolvin’ en ‘De Liefdeskampen van de Gele Honden’ etcetera, terwijl de betere (sic?) Amerikaanse film naar de randzalen verhuisde en dus ook naar ons zaaltje, met titels zoals: ‘They Shoot Horses don’t they’ – (met Jane Fonda), ‘Hello Dolly’, ‘Jeremiah Johnson’ (Robert Redford) enz.

Afgezien van onze Amerikaanse primeurs, (NB op 16mm, cinemascope e.d.m.!) hadden we ook onze eigen producties zoals ‘Dood van een Sandwichman’ onze ‘off-television production’ over allerlei wantoestanden in de wielersport, een echte waarover-men-niet-spreekt, vooral niet op de BRT. (opgelet: VTM komt pas kijken in 1989!).

Omdat onze documentaire maar 35 minuten lang is, levert het distributiehuis, Progresfilms ons nog een kortfilm van Claude Lelouche, ‘Pour un Maillot Jaune’, (Voor een Gele Trui) een spetterende positieve benadering van de Tour de France (een welgekomen verademing op onze strenge reportage) … maar omdat beide films in totaal nog altijd maar 60 minuten lang zijn, raadt mevrouw Bergmans (Progresfilms: die nogal wat Russische films verspreidde) ons nog een andere korte reportage aan, zijnde ‘Misère au Borinage’ van ene Henri Storck, (gerealiseerd in 1933) in samenwerking met Joris Ivens.

Deze geste was het begin van een lange, lange vriendschap… (wordt vervolgd).

Print Friendly, PDF & Email

Gegevens

Datum:
19 december, 2014
Tijd:
20:15 - 22:30

Organisator

Het Rode Scherm i.s.m. Filmhuis KLAPPEI, JAK, SAP

Locatie

Filmhuis Klappei
Klappeistraat 2
Antwerpen, 2060
+ Google Maps