Protestparade: een mooi succes met schaduwzijdes

protestparadelcrAfgelopen zondag namen meer dan 5000 mensen deel aan de Protestparade die op initiatief van de PVDA door de straten van Brussel trok. Een mooi succes dat een idee geeft van wat het meest antisociale regeerakkoord sinds decennia bij velen oproept. Redenen genoeg om op straat te komen: pensioenleeftijd op 67 jaar, dwangarbeid voor werklozen en andere groepen uitkeringsgerechtigden, de jacht op mensen zonder papieren die nog harder wordt gevoerd, verlaging van de groeinorm voor de gezondheidszorg, loonblokkering, enz, de lijst van onaanvaardbare maatregelen is lang.

De SAP-LCR ging positief in op de breed verspreide oproep van de PVDA om te manifesteren “voor een samenleving gebaseerd op solidariteit en een rechtvaardige verdeling van de rijkdom”. We namen met een zichtbare en geanimeerde groep deel, waarbij we vooral twee dingen in de verf zetten die volgens ons momenteel prioritair zijn: de nood aan brede sociale strijd om de regering Michel I zo snel mogelijk ten val te brengen, en de opbouw van een antikapitalistisch alternatief dat even trouw is aan de werkende bevolking als de partijen aan de macht trouw zijn aan het patronaat. Wij zijn dan ook tevreden dat deze mobilisatie geslaagd is.

Helaas hebben wij moeten constateren dat we duidelijk niet echt welkom waren op de manifestatie: Een “cordon sanitaire” van stewards stelde zich op om ons, samen met andere politieke organisaties die aanwezig waren, zoals de JAC, de PC, de LSP, maar ook een reeks verenigingingen en actiegroepen die nochtans onafhankelijk zijn van politieke partijen, aan de staart van de stoet te houden. De ordedienst rechtvaardigde dit “cordon sanitaire” vanwege de schrik voor infiltratie van de manifestatie door extreem-rechts (sic). Het is onbegrijpelijk dat zulk voorwendsel wordt gebruikt om andere linkse organisaties en sociale bewegingen die er andere ideeën op nahouden dan de organisatoren, te scheiden van de rest van de manifestatie.

Waarom een houding aannemen die van zulk sectarisme getuigt, net op een moment dat de organisaties van de arbeidersbeweging en de PVDA zelf oproepen om een breed front van sociaal verzet op te bouwen? Er was erger: meerdere activisten van dezelfde organisaties en actiegroepen werden herhaaldelijk manu militari verhinderd om pamfletten uit te delen in de stoet aan deelnemers aan de optocht. Wij vragen ons af wat er in onze pamfletten zoveel schrik kon aanjagen aan de organisatoren van de Protestparade om een zulk weinig democratische opstelling te verrechtvaardigen. Wat is er gevaarlijk aan dat deelnemers met andere linkse standpunten kunnen kennismaken dan dat van de PVDA?

De diversiteit van links verhindert overwinningen niet, integendeel! De score van de lijsten PTB-Gauche d’Ouverture heeft dit overtuigend aangetoond. De interne democratie binnen de linkerzijde, de dialoog tussen de verschillende stromingen, zijn essentiele zaken om op een constructieve manier de noodzakelijke discussies over de beste manieren om het sociale verzet de overwinning te bezorgen, te voeren. Wij betreuren ten zeerste de houding van de organisatoren op de Protestparade en hopen in de toekomst op respectvolle samenwerking in onze gemeenschappelijke strijd tegen de besparingspolitiek.

Een fotoreportage (foto’s: Herman Michiel, Catherine Huens)


DSCN1993

DSCN2001

DSCN1999

DSCN2002


DSCN2003

ptb2

ptb3

Print Friendly, PDF & Email
Share This